ΣΥΡΙΖΑ

ΣΥΡΙΖΑ
Πατήστε πάνω στην εικόνα για να συνδεθείτε στην ανανεωμένη μας Σελίδα, σας ευχαριστούμε
«Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο».

Αδαμάντιος Κοραής (1748 – 1833)

γιατρός και φιλόλογος, από τους πρωτεργάτες του νεοελληνικού διαφωτισμού.

ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ ΜΑΡΑΘΩΝΑ

Το παρόν ιστολόγιο είναι η φωνή της Οργάνωσης Mελών ΣΥΡΙΖΑ - ΜΑΡΑΘΩΝΑ, ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ, ΣΟΥΛΙ, ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ.

Τα Γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Μαραθώνα είναι στην κεντρική πλατεία της Νέας Μάκρης Λ.Μαραθώνος και Ν. Πλαστήρα, τηλ. 22940 94688, καθημερινά τα γραφεία λειτουργούν 6 με 9 μ.μ.


Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

Ταξική πόλωση, μεσαία στρώματα και κομματικές εκπροσωπήσεις


Χά­ρα­ξη πο­λι­τι­κής στρα­τη­γι­κής δεν γί­νε­ται με υ­πο­θέ­σεις

Του Χρι­στό­φο­ρου Πα­πα­δό­που­λου*

Με­γά­λη συ­ζή­τη­ση γί­νε­ται για τον με­σαίο χώ­ρο, για τον προ­σε­ται­ρι­σμό του κέ­ντρου, ως την α­πα­ραί­τη­τη συν­θή­κη που δί­νει κυ­βερ­νή­σεις. Ακου­μπά και την Αρι­στε­ρά, ι­διαί­τε­ρα τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, α­φού α­πο­στρο­φές ο­μι­λιών και αρ­θρο­γρα­φία στε­λε­χών του, αλ­λά και του ί­διου του Αλέ­ξη Τσί­πρα, δί­νουν βά­σι­μες υ­πό­νοιες ό­τι η πο­λι­τι­κή ρη­το­ρι­κή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έ­χει προ­σαρ­μο­στεί σε έ­να πο­λι­τι­κό σχε­δια­σμό προ­σε­ται­ρι­σμού του πο­λι­τι­κού κέ­ντρου.
Στη δη­μο­σιο­γρα­φι­κή γλώσ­σα το πο­λι­τι­κό κέ­ντρο ταυ­τί­ζε­ται με τα με­σαία στρώ­μα­τα και αυ­τά με τα με­σαία ει­σο­δή­μα­τα, τώ­ρα μά­λι­στα σε και­ρούς οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, με ε­κεί­νους «που τα φέρ­νουν βόλ­τα». Αυ­τό, δη­μιουρ­γεί ό­χι μό­νο εν­νοιο­λο­γι­κές συγ­χύ­σεις, αλ­λά κυ­ρίως πο­λι­τι­κές -και σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις συγ­χύ­σεις στην πο­λι­τι­κή στρα­τη­γι­κή. Ο Α. Τσί­πρας στην ο­μι­λία του στο συ­νέ­δριο που διορ­γά­νω­σαν το Ι­ΝΤΕΡ­ΠΟ­ΣΤ και το Levy Institute δια­φο­ρο­ποίη­σε το κοι­νω­νι­κό α­πό το πο­λι­τι­κό κέ­ντρο, μι­λώ­ντας για την προ­λε­τα­ριο­ποίη­ση των με­σαίων στρω­μά­των και την α­κραία τα­ξι­κή πό­λω­ση που δη­μιουρ­γεί η μνη­μο­νια­κή πο­λι­τι­κή, ο­ρί­ζο­ντας ως κα­θή­κον της Αρι­στε­ράς και του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ την εκ­προ­σώ­πη­ση των ητ­τη­μέ­νων της α­γο­ράς. Διευ­κρί­νι­σε, μά­λι­στα, ό­τι η εκ­προ­σώ­πη­ση των λαϊκών στρω­μά­των που θί­γο­νται δεν μπο­ρεί να γί­νει με τα ό­πλα του α­ντι­πά­λου, αλ­λά με έ­να ρι­ζο­σπα­στι­κό πρό­γραμ­μα με­τα­σχη­μα­τι­σμών.
Σω­στά, ό­πως ε­πί­σης εί­ναι σω­στή η δια­πί­στω­ση ό­τι η διεκ­δί­κη­ση της η­γε­μο­νίας α­να­με­τρά­ται την ί­δια στιγ­μή με το κοι­νω­νι­κό ζή­τη­μα, αλ­λά και με την ι­δε­ο­λο­γία και τις ε­γκα­τε­στη­μέ­νες κομ­μα­τι­κές ταυ­τό­τη­τες, ό­ταν μά­λι­στα στην κλί­μα­κα Αρι­στε­ρά-Δε­ξιά έ­να πο­λύ με­γά­λο μέ­ρος του πλη­θυ­σμού αυ­το-προσ­διο­ρί­ζε­ται στο πο­λι­τι­κό κέ­ντρο, α­κό­μα και ψη­φο­φό­ροι του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, υιο­θε­τώ­ντας πολ­λές φο­ρές συ­ντη­ρη­τι­κές και νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες α­ξίες.

Αλλά ού­τε σε αυ­τή τη μά­χη πη­γαί­νεις με τα ό­πλα του α­ντι­πά­λου: τη γλώσ­σα, την αι­σθη­τι­κή, την κοι­νω­νι­κή η­θι­κή, δη­λα­δή υιο­θε­τώ­ντας τις α­ξίες του α­ντι­πά­λου (ού­τε τα πρό­σω­πα που υ­πο­στα­σιο­ποίη­σαν την ε­ξου­σία του). Μό­νο που η συ­ζή­τη­ση, πό­σο μάλ­λον η χά­ρα­ξη πο­λι­τι­κής στρα­τη­γι­κής, δεν μπο­ρεί να γί­νε­ται στον αέ­ρα, χω­ρίς πραγ­μα­το­λο­γι­κά στοι­χεία, χω­ρίς κα­τα­γε­γραμ­μέ­νες τά­σεις, μό­νο με ε­μπει­ρίες και υ­πο­θέ­σεις.

Η κοι­νω­νι­κή σύν­θε­ση και η δο­μή της α­πα­σχό­λη­σης
Την τε­λευ­ταία δε­κα­πε­ντα­ε­τία μέ­χρι την κρί­ση, η συ­νο­λι­κή α­πα­σχό­λη­ση πα­ρου­σία­ζε αυ­ξη­τι­κή τά­ση, φθά­νο­ντας το 2008 τα 4,3 ε­κα­τομ­μύ­ρια α­πα­σχο­λού­με­νους. Η Τρά­πε­ζα Ελλά­δος στην έκ­θε­σή της υ­πο­λο­γί­ζει ό­τι α­πό την κρί­ση (2008-2012) χά­θη­καν 850.000 θέ­σεις ερ­γα­σίας και ο Κ. Καλ­λω­νιά­της ε­πι­ση­μαί­νει ό­τι οι α­πώ­λειες ε­πι­στρέ­φουν την α­πα­σχό­λη­ση στα ε­πί­πε­δα της δε­κα­ε­τίας του 90 (3.681.926 στο τέ­λος του 2012). Για να δη­μιουρ­γη­θούν αυ­τές οι θέ­σεις ερ­γα­σίας χρειά­σθη­καν 17 χρό­νια, με μέ­ση ε­τή­σια αύ­ξη­ση του Α­ΕΠ κα­τά 4%. Η ε­πί­ση­μη α­νερ­γία τρέ­χει με 26%, (1.295.535 ά­νερ­γοι το 2012), η πραγ­μα­τι­κή με 30%, οι μα­κρο­χρό­νια ά­νερ­γοι εί­ναι 845.984.
Ο α­ριθ­μός των μι­σθω­τώ­ν το 2012 εί­ναι πε­ρί­που ί­διος με το 2001, 2,4 ε­κα­τομ­μύ­ρια, αλ­λά αυ­τό α­πο­κρύ­πτει μια ση­μα­ντι­κή αύ­ξη­ση του α­ριθ­μού τους πριν την εκ­δή­λω­ση της κρί­σης και στη συ­νέ­χεια τα­χεία μείω­ση. Στο σύ­νο­λο των α­πα­σχο­λού­με­νων ή­ταν 59,4% το 2001 και 63,3% το 2012. Πριν την κρί­ση ο ρυθ­μός με­τα­βο­λής ή­ταν με­γα­λύ­τε­ρος.
Το πο­σο­στό των αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νω­ν στο σύ­νο­λο εμ­φα­νί­ζε­ται λί­γο αυ­ξη­μέ­νο, α­πό 23,6% το 2001 σε 24,3% το 2012. Ωστό­σο, α­πό­λυ­το μέ­γε­θος πα­ρα­μέ­νει στα­θε­ρό, στις 950.000. Πε­ρι­λαμ­βά­νει και έ­να ση­μα­ντι­κό τμή­μα μι­σθω­τής ερ­γα­σίας (μπλο­κά­κια). Υπήρ­ξε πο­ρεία μείω­σης μέ­χρι την εκ­δή­λω­ση της κρί­σης, ε­νώ η αύ­ξη­ση στη συ­νέ­χεια συ­γκα­λύ­πτει έ­να πο­σο­στό υ­πο­α­πα­σχό­λη­σης που προ­σεγ­γί­ζει ο­ρια­κά την α­νερ­γία.

Εργο­δο­τι­κή τά­ξη: Οι ερ­γο­δό­τες σχε­δόν ο­λό­κλη­ρη τη δε­κα­ε­τία του 2000 κυ­μαί­νο­νταν λί­γο πά­νω α­πό 8%, ε­νώ τώ­ρα εί­ναι στο 7%. Από 330.000 το 2001, έ­φτα­σαν 390.000 το 2008 και σή­με­ρα εί­ναι 260.000. Η μείω­ση των 130.000 α­πό το 2008 σε με­γά­λο βαθ­μό εί­ναι ε­πι­χει­ρή­σεις που κλεί­σα­νε.

Με­τα­νά­στες και με­τα­νά­στριες: το 2011 στην Ελλά­δα, στοι­χεία της Eurostat, υ­πήρ­χαν ε­πί­ση­μα κα­τα­γε­γραμ­μέ­νοι 956.007 με­τα­νά­στες, 8,45% του πλη­θυ­σμού, (α­νέρ­χε­ται στα 11.309.885). Εί­ναι αρ­κε­τά υ­ψη­λό­τε­ρο α­πό τον μέ­σο ό­ρο στην ΕΕ (6,63%). Η σύν­θε­σή τους έ­χει δια­φο­ρο­ποιη­θεί, κα­θώς έ­χει μεν προ­στε­θεί νέο κύ­μα με­τα­να­στών - η Ελλά­δα πύ­λη ει­σό­δου για την Ευ­ρώ­πη - με­γά­λο μέ­ρος τους ό­μως έ­χει ε­πα­να­πα­τρι­στεί, ως συ­νέ­πεια της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης. Οι με­τα­νά­στες πα­ρου­σιά­ζουν υ­ψη­λό βαθ­μό συμ­με­το­χής στα α­νει­δί­κευ­τα ερ­γα­τι­κά ε­παγ­γέλ­μα­τα (πε­ρί­που 20%), ε­νώ στις κα­τη­γο­ρίες των ει­δι­κευ­μέ­νων και η­μιει­δι­κευ­μέ­νων εί­ναι σα­φώς μι­κρό­τε­ρη. Εί­ναι ε­πί­σης γνω­στό, η οι­κια­κή ερ­γα­σία (προ­σω­πι­κές υ­πη­ρε­σίες) πα­ρα­πέ­μπει σε ε­πάγ­γελ­μα κυ­ρίως γυ­ναι­κείο και με­τα­να­στευ­τι­κό, που κυ­ριαρ­χεί η μαύ­ρη ερ­γα­σία.

Τα­ξι­κές α­να­διαρ­θρώ­σεις

Μπο­ρούν να ε­ξαχ­θούν πρώ­τα συ­μπε­ρά­σμα­τα για τις γε­νι­κό­τε­ρες τά­σεις της τα­ξι­κής δο­μής της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νίας και ταυ­τό­χρο­να να ε­ντο­πί­σου­με τις δια­φο­ρο­ποιή­σεις και με­τα­σχη­μα­τι­σμούς που συ­ντε­λού­νται στο πλαί­σιο της κα­πι­τα­λι­στι­κής κρί­σης και της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης δια­χεί­ρι­σης. Η Γεωρ­γία Πε­τρά­κη* (Τα­ξι­κές α­να­διαρ­θρώ­σεις στη σύγ­χρο­νη ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία) δια­πι­στώ­νει τη μείω­ση της πα­ρα­δο­σια­κής, δη­λα­δή κυ­ρίως της βιο­μη­χα­νι­κής ερ­γα­τι­κής τά­ξης, με ταυ­τό­χρο­νη αύ­ξη­ση της ε­πι­στη­μο­νι­κής-τε­χνι­κής ερ­γα­σίας και τη διείσ­δυ­ση των με­τα­να­στών στην ερ­γα­τι­κή α­πα­σχό­λη­ση. Με τα α­να­λυ­τι­κά ερ­γα­λεία που μας κλη­ρο­δό­τη­σε ο Νί­κος Που­λα­ντζάς, μπο­ρού­με να πού­με ό­τι πα­ρα­τη­ρεί­ται ταυ­τό­χρο­νη μείω­ση της ερ­γα­τι­κής τά­ξης και μια αύ­ξη­ση της νέ­ας μι­κρο­α­στι­κής τά­ξης, χω­ρίς βέ­βαια να α­πο­σιω­πού­νται τα τμή­μα­τα της ερ­γα­τι­κής α­πα­σχό­λη­σης που βρί­σκο­νται στην γκρί­ζα ζώ­νης της ε­πί­ση­μης οι­κο­νο­μίας και δεν κα­τα­γρά­φο­νται.

Με­σαία στρώ­μα­τα: νέα και πα­ρα­δο­σια­κή μι­κρο­α­στι­κή τά­ξη
Η νέα μι­κρο­α­στι­κή τά­ξη, σε σύ­γκρι­ση με την πα­ρα­δο­σια­κή μι­κρο­α­στι­κή (που α­πο­τε­λεί­ται α­πό μι­κρούς πα­ρα­γω­γούς, ε­μπό­ρους, αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νους, α­γρό­τες με μι­κρό κλή­ρο), α­πο­τε­λεί­ται α­πό ε­πι­στη­μο­νι­κά και τε­χνι­κά ε­παγ­γέλ­μα­τα ι­διω­τι­κού και δη­μο­σίου το­μέα. Ο Χρή­στος Λά­σκος* στο κεί­με­νο του για τον Που­λα­ντζά και την έν­νοια της κοι­νω­νι­κής τά­ξης κα­τα­γρά­φει τα βα­σι­κά στοι­χεία που προσ­διο­ρί­ζουν τη θέ­ση της στον κοι­νω­νι­κό σχη­μα­τι­σμό:
1. Δεν δια­θέ­τουν κυ­ριό­τη­τα στα μέ­σα πα­ρα­γω­γής.
2. Ασκούν λει­τουρ­γίες διοί­κη­σης και ε­πι­τή­ρη­σης στο πλαί­σιο της ερ­γα­σια­κής δια­δι­κα­σίας.
3. Γε­νι­κό­τε­ρα α­σκούν ε­ξου­σίες του κε­φα­λαίου.
4.Εί­ναι μέ­ρος του συλ­λο­γι­κού ερ­γά­τη.
Άρα
5. Εί­ναι εκ­με­ταλ­λευό­με­νοι α­πό το κε­φά­λαιο.
6. Εί­ναι πα­ρα­γω­γι­κά ερ­γα­ζό­με­νοι.

Σε συν­θή­κες κρί­σης και α­να­διά­τα­ξης των τα­ξι­κών συ­σχε­τι­σμών α­πό τη νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη -μνη­μο­νια­κή- δια­χεί­ρι­σή της η νέα μι­κρο­α­στι­κή τά­ξη α­πο­δυ­να­μώ­νε­ται, οι­κο­νο­μι­κά και πο­λι­τι­κά, στο πλαί­σιο της πα­λιάς κοι­νω­νι­κής συμ­μα­χίας με το α­στι­κό μπλοκ ε­ξου­σίας, γε­γο­νός που την κα­θι­στά (δυ­νά­μει) προ­νο­μια­κό α­κρο­α­τή­ριο της Αρι­στε­ράς. Για την πα­ρα­δο­σια­κή μι­κρο­α­στι­κή τά­ξη, τα με­σαία στρώ­μα­τα, ό­πως συ­νή­θως λέ­με, η Βά­λια Αρα­νί­του* στο κεί­με­νό της «Πα­ρα­δο­σια­κή μι­κρο­α­στι­κή τά­ξη, εν­νοιο­λο­γι­κοί προσ­διο­ρι­σμοί» ε­πι­ση­μαί­νει την «ι­στο­ρι­κή» ε­κτί­μη­ση των μαρ­ξι­στών για προ­λε­τα­ριο­ποίη­ση στο μέλ­λον των με­σαίων στρω­μά­των, θέ­ση που στο κα­θε­στώς της κα­πι­τα­λι­στι­κής κρί­σης τεί­νει να ε­πα­λη­θεύε­ται για έ­να ση­μα­ντι­κό μέ­ρος των με­σαίων στρω­μά­των, και υ­πεν­θυ­μί­ζει ό­τι τα α­πει­λού­με­να με­σαία στρώ­μα­τα, ι­στο­ρι­κά, α­πο­τέ­λε­σαν τη δε­ξα­με­νή της α­κρο­δε­ξιάς. Σή­με­ρα, αυ­τό, φαί­νε­ται να ε­πα­λη­θεύε­ται εν μέ­ρει, α­φού α­πό αυ­τά τα στρώ­μα­τα αν­τλεί η Χρυ­σή Αυ­γή με­γά­λο μέ­ρος της ε­κλο­γι­κής και πο­λι­τι­κοϊδε­ο­λο­γι­κής ε­πιρ­ροής.

Πο­λι­τι­κές και ε­κλο­γι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές, με βά­ση την κοι­νω­νι­κή σύν­θε­ση
Η α­νά­λυ­ση των α­πο­τε­λε­σμά­των του Ιου­νίου, σε συ­νάρ­τη­ση με τα κοι­νω­νι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά των ψη­φο­φό­ρων κά­θε κόμ­μα­τος, δί­νει χρή­σι­μες πλη­ρο­φο­ρίες για τις κοι­νω­νι­κές α­ντι­προ­σω­πεύ­σεις των κομ­μά­των Από την α­νά­λυ­ση (Πη­γή: Public Issue) προ­κύ­πτει ό­τι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ αν­τλεί την πο­λι­τι­κή του υ­πε­ρο­χή κυ­ρίως α­πό τον κό­σμο της μι­σθω­τής ερ­γα­σίας, ά­νερ­γους, νε­α­ρές και πα­ρα­γω­γι­κές η­λι­κίες, τα λαϊκά στρώ­μα­τα των α­στι­κών κέ­ντρων, με μέ­ση και α­νώ­τε­ρη μόρ­φω­ση. Αντί­θε­τα, υ­στε­ρεί σε ε­παγ­γέλ­μα­τα ε­κτός πα­ρα­γω­γής, στα α­νώ­τε­ρα ει­σο­δη­μα­τι­κά στρώ­μα­τα, κα­θώς και στα χα­μη­λό­τε­ρα μορ­φω­τι­κά στρώ­μα­τα.

Η Ν.Δ. έ­χει ι­σορ­ρο­πη­μέ­νη ε­πιρ­ροή, σε ό­λες σχε­δόν τις κοι­νω­νι­κές κα­τη­γο­ρίες, υ­στε­ρεί χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά στις νε­α­ρές η­λι­κίες, υ­περ­τε­ρεί ό­μως στις με­γά­λες, ι­διαί­τε­ρα στους ά­νω των 65, στους συ­ντα­ξιού­χους και τις νοι­κο­κυ­ρές, με δυ­να­μι­κή πα­ρου­σία στους α­γρό­τες, ό­πως και στα στρώ­μα­τα με χα­μη­λή εκ­παί­δευ­ση. Ισχυ­ρό προ­βά­δι­σμα έ­χει η ΝΔ στα εύ­πο­ρα στρώ­μα­τα. Εξ αυ­τών μπο­ρεί να ερ­μη­νευ­θεί η στρα­τη­γι­κή της, του «Νό­μου και της Τά­ξης» η ο­ποία στο­χεύει στα συ­ντη­ρη­τι­κά α­κρο­α­τή­ρια, α­φού γνω­ρί­ζει ό­τι η συρ­ρί­κνω­ση των με­σαίων στρω­μά­των και η υ­πο­χώ­ρη­σή της στα πλητ­τό­με­να στρώ­μα­τα της ερ­γα­τι­κής τά­ξης, κα­θι­στούν ε­ξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λη την η­γε­μο­νι­κή α­να­πα­ρα­γω­γή της, με βά­ση τις κοι­νω­νι­κές συμ­μα­χίες της προ-μνη­μο­νια­κής πε­ριό­δου.

Το ΠΑ­ΣΟΚ στην ε­κλο­γι­κή κα­τα­γρα­φή του Ιου­νίου 2012 έ­χει ε­ντυ­πω­σια­κά ό­μοια με τη ΝΔ κοι­νω­νι­κή κα­τα­γρα­φή, τα δυ­να­τά και τα α­δύ­να­μα στοι­χεία κοι­νω­νι­κής α­ντι­προ­σώ­πευ­σης εί­ναι α­κρι­βώς τα ί­δια, α­να­λο­γι­κά, με ε­κεί­να της συ­ντη­ρη­τι­κής πα­ρά­τα­ξης. Οι νέες σφυγ­μο­με­τρή­σεις του 2013, ε­πι­δει­νώ­νουν ό­λους τους δεί­κτες α­ντι­προ­σώ­πευ­σης του κό­σμου της ερ­γα­σίας, ε­νώ σχε­δόν ε­ξα­φα­νί­ζε­ται στις νε­α­ρές η­λι­κίες και φοι­τη­τές.
Η Χρυ­σή Αυ­γή έ­χει ι­σχυ­ρή πα­ρου­σία στις νεό­τε­ρες η­λι­κίες, στους ά­νερ­γους, στα με­σαία μορ­φω­τι­κά στρώ­μα­τα και στις η­μια­στι­κές πε­ριο­χές. Αντί­θε­τα υ­πο-εκ­προ­σω­πεί­ται σε ε­κεί­νες τις κα­τη­γο­ρίες που έ­χουν ι­στο­ρι­κή κομ­μα­τι­κή έ­ντα­ξη και πα­ρα­δο­σια­κούς δε­σμούς, ό­πως συ­ντα­ξιού­χοι και νοι­κο­κυ­ρές.

Οι Ανε­ξάρ­τη­τοι Έλλη­νες και η ΔΗ­ΜΑΡ έ­χουν ι­σορ­ρο­πη­μέ­νη κοι­νω­νι­κή κα­τα­γρα­φή, σχε­δόν πα­ρό­μοια με το γε­νι­κό ε­κλο­γι­κό πο­σο­στό, με μια ε­λα­φρά υ­πε­ρο­χή σε νεό­τε­ρες η­λι­κίες και στα α­νώ­τε­ρα μορ­φω­τι­κά στρώ­μα­τα.

Εξί­σου ι­σορ­ρο­πη­μέ­νο εί­ναι το κοι­νω­νι­κό προ­φίλ των ψη­φο­φό­ρων του ΚΚΕ, πε­ρισ­σό­τε­ρο ο­μοιο­γε­νές σε σύ­γκρι­ση με ο­ποιο­δή­πο­τε άλ­λο κόμ­μα, σε ό­λους τους κοι­νω­νι­κούς δεί­κτες. Στην κλί­μα­κα α­ρι­στε­ρά-δε­ξιά, στην Αρι­στε­ρά το­πο­θε­τεί­ται το σύ­νο­λο σχε­δόν των ψη­φο­φό­ρων του.

Ανα­κε­φα­λαιώ­νο­ντας τα πα­ρα­πά­νω μπο­ρού­με να συ­μπε­ρά­νου­με ό­τι η Αρι­στε­ρά σή­με­ρα, ι­διαί­τε­ρα ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, εκ­προ­σω­πεί η­γε­μο­νι­κά τον κό­σμο της ερ­γα­σίας και μά­λι­στα με αυ­ξη­τι­κή τά­ση, α­φού δι­κομ­μα­τι­σμός α­φε­νός και πα­ρα­δο­σια­κά κόμ­μα­τα δεν μπο­ρούν να δώ­σουν νέα υ­πό­σχε­ση ευη­με­ρίας. Η δε δια­χεί­ρι­ση του φό­βου και της α­να­σφά­λειας τεί­νει να γί­νει πλέ­ον πο­λύ λι­γό­τε­ρο α­πο­τε­λε­σμα­τι­κή σε σύ­γκρι­ση με το πρό­σφα­το πα­ρελ­θόν, ό­πως και οι πα­ρα­δο­σια­κοί ε­κλο­γι­κοί δε­σμοί. Τέ­λος, ο κό­σμος της μι­σθω­τής ερ­γα­σίας, συ­νε­πι­κου­ρού­με­νος με ε­κεί­νο της φθί­νου­σας οι­κο­γε­νεια­κής ε­πι­χεί­ρη­σης, τους ά­νερ­γους και τα εκ­πτω­χευ­μέ­να στρώ­μα­τα α­πο­τε­λούν πλέ­ον τη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία του πλη­θυ­σμού δια­λύο­ντας την πα­λιά ε­κλο­γι­κή α­ριθ­μη­τι­κή και δί­νο­ντας στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ τη δυ­να­τό­τη­τα να διεκ­δι­κή­σει α­κό­μα και την αυ­το­δυ­να­μία.

* Τα κεί­με­να των Αρα­νί­του, Πε­τρά­κη και Λά­σκου εί­ναι στον τό­μο «Ο Που­λα­ντζάς σή­με­ρα», κοι­νή έκ­δο­ση «Νή­σος» και «Ι. Ν. Που­λα­ντζάς», σε ε­πι­μέ­λεια Χά­ρη Γο­λέ­μη και Ηρα­κλή Οι­κο­νό­μου.


____________________
Πηγή: Η Εποχή
Χριστόφορος Παπαδόπουλος
REDNotebook
http://www.rednotebook.gr/details.php?id=9041

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου